Woord . Beeld . Geluid
Een ontmoetingsplaats van poëzie en muziek.
“Gedichten maken, is woorden vinden, woorden die onder woorden brengen, misschien is dichten woorden vinden voor wat er niet was, voordat die woorden er waren.”
Rutger kopland (In: over het maken van een gedicht, de revisoir 1977)
de Dichter
Kees den Dulk, geboren in 1937 in Kerkrade, heeft zijn passie (en talent) gevonden op latere leeftijd in de dichtkunst. Na een economische studie was hij tijdens zijn loopbaan verbonden aan het Centraal Bureau voor de Statistiek. Geïnspireerd door de prachtige Limburgse (woon)omgeving, zijn antenne voor woord en taal, ontwikkeld in zijn jeugd, en gestimuleerd door gesprekken met vrienden en familie, en vele reizen door de wereld, begon Kees rond het jaar 2015 zijn poëtische teksten aan papier toe te vertrouwen. Kees is gehuwd met Dien Visser, die zijn kritische meelezer is, zij hebben drie kinderen. Op deze blog site vindt u selecties van zijn gedichten, geïllustreerd met beeld en muziek.
Kees werd in de eerste periode van zijn dichterschap professioneel gecoacht door Pauliene Kruithof, dichteres en schilderes. Dat leidde o.a. tot publikatie van enkele gedichten in het literair tijdschrift Liter ( juni 2020).
Jij raapt
mijn woorden ophardop lezend
stok je
onderbreek je
mijn ritmedichten is
puin ruimenkees den dulk
Oorsprong
Hier vindt u een prachtige verzameling gedichten met bijpassend beeldmateriaal. 7 mooie gedichten met 7 bijpassende foto’s die tot ieders verbeelding zullen spreken.
Een prachtige dichtbundel wordt tot leven gebracht met gesproken woord (Kees den Dulk), en bijpassende beelden en muziek( Stef Grit en Ruben Grit) Een waar genot voor alle zintuigen.
In dit gedicht wordt in opeenvolgende strofen de spanning van onbereikbaarheid en verlangen tussen geliefden verwoord. Met een lichte toets van herkenning naar Homerus’ Odyssee.
Een bundel gedichten, grotendeels geschreven tussen maart 2020 en maart 2022. Verlangen naar houvast thematiseert deze bundel.
Citaat uit artikel in Trouw( 13-07-2023) bij overlijden Milan Kundera ( juli 2023)
Hij stelde zich graag voor dat de romankunst was ontstaan als ‘de echo van Gods lach’, vertelde hij ooit. In een van zijn zeldzame interviews zei hij verder dat schrijvers in zijn ogen niet de preker moesten uithangen. “Schrijver zijn betekent niet dat je een waarheid moet verkondigen, maar dat je een waarheid moet blootleggen”.
Deze uitspraak van Milan Kundera geldt naar mijn mening ook voor poëzie. Bij het schrijven van gedichten moet je waken voor het brengen van een boodschap, religie laat de taal van de dichter spreken van de ervaring , het geheim van de openbaring is niet in woorden te vatten.
UITKIJKEN 3 GEDICHTEN EN EEN KORT VERHAAL
“Schrijven gaat bij mij om het schrijven zelf, om het proces van taal vinden voor iets waarvan je niet weet wat het precies is. Dat vind ik het mooiste wat er is, dat je iets schept en tegelijkertijd getuige bent van wat ontstaat. Dat is iets magisch, iets alchemisch, niets komt daarbij in de buurt. Alleen als ik aan het schrijven ben, voel ik mij helemaal op mijn plaats. Dan vraag ik mij niet af: Waar ben ik mee bezig? Wie ben ik? Doe ik het wel goed? Dat valt allemaal weg.”
(Daan Heerma van Voss in gesprek met Rien Fraanje, themanummer “Vrees niet”, Liter 104, maart 2022, blz 20)
Inzicht
Hoe gaat dat dan, gedichten maken, hoe ga ik te werk. Wel, het is voor een deel een natuurlijk proces. Ik bedoel daarmee, het is geen georganiseerd fabricageproces, zo van om negen uur achter je bureau/ pc en dan een aantal werkuren en een mooie tekst maken. Het loopt anders ….. [lees verder]
Aan tafel met taal, een kwartet gedichtjes, waarin dialect en cultuur het gesprek gaande houden
“…poetry is not a luxury. It is a vital necessity of our existence. It forms the quality of the light within which we predicate our hopes and dreams toward survival and change, first made into language, then into idea, then into more tangible action. Poetry is the way we help give name to the nameless so it can be thought. The farthest horizons of our hopes and fears are cobbled by our poems, carved from the rock experiences of our daily lives.”
Audre Lorde (in: Your silence will not protect you, Silver press, 2017 (1977)
Ademhalen, 18 gedichten en een korte vertelling
een gesproken en gezongen gedicht
Het gedicht “Ochtendstilte” schreef ik begin 2023 op verzoek van Gert Geluk om gezongen te worden uitgevoerd tijdens een van de concerten van het door hem geprogrammeerde Festival Vocallis in de regio Zuid-Limburg 2023. Op 28 oktober van dat jaar werd in de Lutherse Kerk in Maastricht het gedicht ten gehore gebracht. De muziek werd gecomponeerd door Juliette Romboti, de sopraan Bibi Ortjens zong de tekst , begeleid door Jana Schell, piano.
Dagelijks Brood, 6 gedichten en een kort verhaal
Kijk, sporen in het zand, 6 gedichten
Kijk, zandsporen langs de vloedlijn, prijsgegeven om woorden een plek te geven, je moet ze wel doorvertelllen voordat ze morgen zijn uitgewist.
Steppen in het gras
Oogsten, 6 gedichten (ultimo 2024)
Uit het leven gegrepen, 17 korte verhalen
Tokkelgeluiden, Oplezingen en Onthullingen,
een oefening in luisteren
Deze blogsite is opgezet en vormgegeven door Caroline den Dulk.
Laat van je horen!
Ik ben een gepassioneerde, en altijd ontdekkende, dichter en schrijver van korte verhalen en hoor dan ook graag wat het met de lezer en luisteraar doet. Samen kunnen we een weg banen naar nog meer mooie creaties. Laat een berichtje achter!
Woord in Beeld 
Mooi, Kees. Woord, beeld en geluid vormen tekens van leven op een ieders pelgrimspad.
LikeLike
Bijzonder Kees! Met aandacht geluisterd en gelezen. Wat zal je blij zijn met deze ‘bundel-ing”
LikeLike
Mooie gedachten, dichterlijk verwoord en licht geprononceerd uitgesproken. Chapeau Kees!
LikeLike
Lieve Kees,
Er komt een bericht binnen in mijn mailbox, het komt van jou en heet Wat nieuws. An offer one can’t refuse. Ik doe de mail open en zie en hoor beeld en geluid. Ze verrassen me, slepen me mee. De muziek die Grit, de foto’s die Caroline bij jouw taalbeelden vond en bovenal jouw stem: ik word op een heerlijke manier overweldigd. En ontroerd.
Een regel van de Amerikaanse dichteres Marianne Moore sprong bij mij naar boven, uit haar gedicht Poetry: Imaginary gardens with real toads in them. Dat geeft ze als omschrijving van poëzie.
Ik zag ze springen, in jouw gedichten, in jouw imaginary gardens: the real toads.
Dank, Kees, veel dank
met liefs van Mieke en Michiel
LikeLike
Heel bijzonder, Kees, heerlijk om naar je stem te luisteren, naar je te kijken en je woorden te horen. En dat in combinatie met muziek en natuur: een prachtige eenheid! Gefeliciteerd. En dat op 3 oktober, Leidens ontzet, waar we zulke heerlijke herinneringen aan hebben. Liefs, ook voor Dien, Nannie
LikeLike
Ontroerend en verrassend, Kees! Mooi zoals je ons meeneemt op jouw dichterspad. Trots op je! En dankbaar dat Caroline en Grit je dit platform boden!
LikeLike
Adembenemend zo prachtig!!. Wat een mooie gedichten en vooral Spreektaal erg onder de indruk!!
Geweldig dat je dit enorme talent op latere leeftijd nog volop benut. Ga zo daar .
Hier mag je enorm trots op zijn en Dien ook.
LikeLike
Mooi en wat fijn dat je dit deelt met velen!
Dank,
lies
LikeLike
Lieve Kees, wat prachtig en zo mooi dat je dit met zoveel passie hebt kunnen maken, fantastisch. Een genot om te lezen en te beluisteren. En nog eens en nog eens en…. lieve groet Gabby vanaf de boot van Italië naar Griekenland XXX
LikeLike
Genoten van de prachtige serie gedichten in een heel toepasselijke omkadering van beeld en geluid ! Gedragen maar toch warm en dicht op de huid van de lezer/luisteraar.
Werkelijk indrukwekkend Kees !
LikeLike
Muziek, foto’s en de taal zijn mooi op elkaar afgestemd. Je christelijke overtuiging en je levenshouding geeft verrijking en verdieping aan je gedichten. Ook het feit dat je jouw poëtica duidelijk omschrijft geeft een extra dimensie aan de presentatie van je gedichten. Wij hebben genoten van deze website. Dankjewel.
LikeLike
Lieve Kees,
Dank voor je gedichten.
Dank dat je je gedachten wilt delen,
Liefs Willeke
LikeLike
Lieve Kees,
Taal in ver- beelding, een stem, zo vertrouwd, niet als een roepende in de woestijn, maar maar in een “ zee” van bloemen in voortdurende beweging op het ritme van de muziek.
Ik denk aan de woorden van Audre Lorde: Poetry is not a luxury, it is a vital necessity of our existence.
Dank, Kees, voor deze mooie en indringende woorden in beeld!
LikeLike