Oorsprong

Recreatie

hoed  bril  koffie

het water ligt stil 

ik maak mijn hoofd leeg

ga kopje onder 

laad weer op.

Gaandeweg

Ik sta stil voor mijn geboren-en-getogen woning

en tast met mijn handen langs de deur en de brievenbus.

Mijn herinnering zoekt toegang tot dit verleden.

Het huis ademt verbeelding van drukte,

akoestiek echoot stemmen van toen.

Buitenom de tuin. Ik verstop me in de geschiedenis.

Op doortocht volg ik de voetstappen

die ik meenam uit mijn jeugd.

Gaandeweg ontdek ik de grond van mijn bestaan.

Strand

Mijn vader troont ons mee met schep en emmer

naar zijn jongensdroom: kuil graven als landjepik en

zorgen dat zee geen vat krijgt op jouw kasteel van zand.

Waterwerken zonder houvast verliezen genadeloos van getij,

voetsporen worden onherkenbaar gewist in de wind.

Mijn vader, rechtop, stuurt zijn ogen naar de verten van morgen

zoekend naar dromen die niet verzanden.

Oefen de liefde

Dicht opeengepakte lijven

laten geen ruimte over

voor wie een ander wil ontmoeten,

tussen onverstaanbare golven van geluid

adem je geen gezongen lied uit.

Oefen maar, strek je handen uit

om elkaar te ontvangen,

zet twee borden met eten op tafel

en laat de wijnglazen tinkelen

dans in het ritme van samen

de vlucht omhoog

voel hoe het is om lief te hebben.

Weglopen

kind, kom weerom, het bospad weet
van jouw herinneringen niet
de weg kiest jou
doet jou verbeelden
dat jij nog toekomst in de verte ziet
probeer me te bereiken, kind,
ik til je uit je droom
als het een droom is tenminste
houvast verliest zich
in ongrijpbaar verderweg
ik blijf maar roepen kind keer weerom
een steentje kaatst zijn bijdrage
scheert over het water
dat leerde ik je, zie ik dat goed
je blijft godzijdank staan
hoe ver van mijn angst
is de oever van hoop
ik struikel je tegemoet